در مدرسه ی کربلا ، کودکان به چشم خود دیدند که بابا دو بخــــش است:
بخشی در صحـــــرا ، بخشـــی بر بالایٍ نیــــزه ...
اما اینکـــه عمــــو چند بخش است را فقـط بــابـــا می دانــد ...

کربلا نشان داد که با شکیبایی در عطشی کوتاه؛
می توان همیشه ی تاریخ را سیراب کرد ...
شیرازۀ عترت و کتاب است حسین
سرچشمۀ عشق و انقلاب است حسین
دیگر شهدا ستارۀ تابانند
عباس چو ماه و آفتاب است حسین
*************************
ایمان و وفا سایۀ بالای تو بود
ایثار علی ، نقش به سیمای تو بود
گر لب نزدی به آب دریا ، عباس
دریای ادب میان لبهای تو بود
( شاعر:سید رضا مؤید خراسانی)